...

Gokyuzu bir kartanesi gibi pamuk renginde,hic kizarmamis sanki gunesin ciplakligindan utanarak we hic kararmamis sanki altinda yaratilmis gunahlara.Gozlerini araladiginda taze kokusu sarar zihnini bulandiran,guzeli we daha guzeli cirkine boyayan yalnizliginin.Bir daha duymak istemedigin bir tabut sessizligidir ew we uzerinde ekili bir tek dal zambak gibidir odalar seninle birlikte dumaniyla sade nefesinin solmaya yakin.Bilmek ; o omuz cukurunun bir yanaksiz soguklugunu sabahlari,bir sac telinin dokunusuna nasil da kandigini..En zor kismidir sabahlari soguk bosluga soylenen yalniz gunaydinlarin.